არის თუ არა ეს დიქტატურის ნიშნები?

არის თუ არა ეს დიქტატურის ნიშნები?

·         როდესაც ხელისუფლება თავისუფალ მედიას უთანასწოროდ ეპყრობა;

·         როდესაც ერთ მედიას ფინანსურ შეღავათებს აძლევს, მეორეს კი ფინანსურად ახრჩობს;

·         როდესაც პრემიერ-მინისტრის ადმინისტრაცია და სხვა სახელმწიფო უწყებები კანონით მოთხოვნილ საჯარო ინფორმაციას არ გასცემენ;

·         როდესაც სასამართლო კანონით დადგენილ ვადებს არღვევს და მედიას ეფექტიანი სამართლებრივი დაცვის შესაძლებლობას უზღუდავს;

·         როდესაც საჯარო რეესტრის მოქმედებები და გადაწყვეტილებები თვეების განმავლობაში ზღუდავს კომპანიის საქმიანობას;

·         როდესაც პროკურატურა დამოუკიდებელი მედიის მიერ შეტანილ საჩივარზე არ რეაგირებს;

·         როდესაც პარლამენტი დუმს და თავისუფალი მედიის არაერთ ოფიციალურ მიმართვასა და განგაშის სიგნალს უპასუხოდ ტოვებს;

·         როდესაც სახალხო დამცველი რვა თვის განმავლობაში არ აქვეყნებს შეფასებას თავისუფალი მედიის მიერ წარდგენილ მნიშვნელოვან საქმეზე;

·         როდესაც კომუნიკაციების კომისიის გადაწყვეტილება კითხვებს აჩენს იმის შესახებ, რამდენად მიუკერძოებლად გამოიყენება კანონი მედიის მიმართ;

·         როდესაც სახელმწიფო ინსტიტუტები, რომელთა მოვალეობაც კანონის უზენაესობის, თანასწორობისა და ადამიანის უფლებების დაცვაა, პრობლემის შესწავლისა და პასუხის გაცემის ნაცვლად დუმილს ირჩევენ.

მაშინ ჩნდება მთავარი კითხვა:

ეს დემოკრატიული სახელმწიფოს ნორმალური ფუნქციონირებაა თუ ავტორიტარული მმართველობის ნიშნები?

დიქტატურა ერთ დღეში არ ყალიბდება. ხშირად ის იწყება დამოუკიდებელი მედიის მიმართ შერჩევითი დამოკიდებულებით, სახელმწიფო ინსტიტუტების უმოქმედობით, კანონის არათანაბარი გამოყენებით, ინფორმაციის დამალვითა და განსხვავებული აზრის თანდათანობით შეზღუდვით.

დემოკრატიული სახელმწიფო კი ნიშნავს კანონის წინაშე თანასწორობას, თავისუფალ მედიას, დამოუკიდებელ სასამართლოს, ანგარიშვალდებულ ხელისუფლებას, საჯარო ინფორმაციის ხელმისაწვდომობასა და რეალურად მოქმედ სახელმწიფო ინსტიტუტებს.

თუ ეს გარანტიები თანდათან ქრება, საზოგადოებას სრული საფუძველი აქვს დასვას კითხვა:

სად მთავრდება დემოკრატია და სად იწყება ავტორიტარიზმი?